De hartslagen die ik je heb gestolen

Camille dacht dat ze alles achter zich had gelaten. De blauwe plekken op haar huid, Mathis' leugens, de nachten waarin ze haar adem inhield. Maar sommige wonden genezen niet alleen omdat je vlucht. Wanneer ze aankomt in het kleine kustplaatsje Rivière-Azur, zoekt ze maar één ding: verdwijnen. Niet meer bestaan in iemands ogen. Zeker niet in die van Nathan — de fysiotherapeut met de te intense blik die achter haar geforceerde glimlachen lijkt te kijken. Ook hij draagt zijn littekens. Een ongeluk dat alles verwoestte. Een schuld die hij verdrinkt in werk en stilte. Hij probeert haar niet te redden — hij kan zichzelf niet eens redden. Maar binnen de muren van die revalidatiekliniek, tussen de stiltes en de onwillekeurige aanrakingen, ontstaat er iets. Iets gevaarlijks. Iets dat hen zou kunnen helen… of definitief breken.